Acıları Unutmama Çabası

Bugün 17. Ağustos…
Sözün bittiği bir gün daha, onbinlerin gözlerini kapattığı bir günün daha yıl dönümü.

Her sene olduğu gibi, unutmadık hastagleri ile yapılan paylaşımlar. Kimileri kaybettikleri yakınlarını anarken, kimileri yaşanan acıyı paylaşırken, büyük bir çoğunlukta birbirinden görüp “aa bugün 17 Ağustos” diyerek hatırladığı bu acı olayı #unutmadık diyerek paylaşıyor.

E bizde haksız değiliz, ülke tarihimizde o kadar çok Unutmamamız gereken acı olay ve kayıp varki, bir ülke düşünün ki, Okullarının isimleri, sokakları, vapurları, kültür merkezleri Şehit Öğretmen…., Şehit …. diye başlasın.

Bunca yaşanan acı olay içinde Acıları Unutmamak için gösterdiğimiz çabayı keşke insanca yaşamak için gösterebilseydik. Bugün her birey kendisi için düşünmeli.
– Ben #unutmadık diye paylaşım yaparken bir AVM’demiydim acaba? Çünkü İstanbul’da yüzlerce toplanma bölgesi imara açıldı ve çoğuna AVM yapıldı.

– Bir çok tüketim maddesi alırken, hizmet alırken deprem için özel iletişim vergileri ve tonla bir çok vergi öderken yarın bir gün olabilecek bir deprem için güvendemiyiz?

Hemen hepimizin çocukları, bir ailesi ve sevdikleri var. İştesiniz, çocuğunuz okulda, eşiniz evde… beklenen büyük deprem gerçekleşti. Bulunduğunuz yerden sağ salim çıktınız… sonrası??
İşte aslında depremin başladığı yer orası.
– Telefon Hatları İptal ; Ailenizle nasıl irtibata geçeceksiniz

– Çocuğunuzu verdiğiniz okulda bu gibi durumda irtibat kişisi kim?

– Çocuğunuzun gittiği okul için toplanma bölgesi neresi

– Ailecek oturup böyle bir felaket için haberleşme, buluşma ve hayatı devam planı yaptınız mı?

Belkide tatilde böyle birşey geldi başınıza, tatilde bu gibi bir duruma kim hazır olabilir?

İnsan düşündükçe ve okudukça siniri bozuluyor, kimilerine komik geliyor bunlar, bazıları çocuğu korkutmaya ne gerek var diyor ve liste böyle uzayıp gidiyor. Gerçek olan birşey varki hayatımızda yaşadığımız ve belki hayatımızın yönünü iyi yada kötü yönünü değiştiren olayların büyük çoğunluğu hep “Yok canım olmaz o” dediğimiz olaylardır.

Gidenleri geri getiremeyiz, açılan yaraları kapatamayız… ama aynı acıların yaşanmasını azaltabiliriz, aynı yaraların bir başkasında açılmasını.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s