Insan Büyüdükçe Hayalleri Küçülür mü Baba ?

Babam ve Oğlum filminden bir replik, belki çoğumuz filmi seyretti ve dikkatini bile çekmedi bu cümle. Oysa ki ne kadar önemli bir cümle, içinde şimdinin geleceğin tedirginlikleri ve korkularını, bugün ve yarın arasında ki değişimi saklı tutan

Peki gerçekten öyle mi?

Little cute girlPeki nedir bu hayal ve nedir kaybettiğimiz diye sözlüğe baktığımızda Hayal; Zihinde tasarlanan, canlandırılan ve gerçekleşmesi özlenen şey. İlk tanımı bu aslında olması imkansızdan öte özlenen bir şey, içinde umut olan, hedef olan insanı canlı tutan birşey hayal… hemen peşi sıra gelen tanımda “Bir kimse ya da bir şeyin bellekte kalan görüntüsü” kısacası yaşanmışlık var içerisinde, özlem var, sevgi var…

Uzun lafın kısası iki zamanlı birşey HAYAL, geçmişi ve geleceği kapsayan fakat acı olan küçükken geleceğimizi kapsayan büyüdükçe geçmişimizi kapsayan bir dönem hayal dönemi.

Hayallerimiz bizim yürek gücümüzü gösterir. Bir insanın kim olduğunu anlamak için sadece yaptıklarına değil, yapmayı istediklerine de bakmak gerekir. “Hayaller bizim kim olduğumuzun aynasıdır” der Barbara Sher.

Peki nedir bizi biz yapan, kim olduğumuzu şekilleyen hayallerden uzaklaşma nedenimiz? Nedir bizi özden bu kadar uzaklaştıran. Çocukken birbirimize en sevdiğimiz renkleri sorarken, ne yapacağımızı, nasıl yapacağımızı, nasıl yapmak istediğimizi konuşurken.
Bir minik kız çocuğu peri prenses balerini olabilirken… nedir bizi bunlardan uzaklaştıran… özden çok miktara yoğunlaştıran.

Sayılarla tanımladığımız hayata bizi mahkum eden nedir? kaça, kaça kadar, ne kadar gibi soruların esaretinde yaşatan. Çok sevdiğimiz bir arkadaşımız çok güzel bir seyahati anlatırken kaça gittiği kaç taksit olduğu kaç gün kaldığı bizim için ana faktör olurken aslında sayılarla kaybolan hayallerimiz olmuyor mu? Çocukken hayaller çocuk için umut büyükler için olamayacak mucizelerken, büyüdükçe insanın elinde tek hayal çocukluğu kalıyor.
Sunay Akın bir şiirinde

İki çocuk rahatlıkla oturduğumuz kapının eşiğine kendi başıma zor sığıyorum bugün. Büyüdükçe insan yalnız mı kalıyor ne?..

diyor. Aynı değil mi?
Peki herşey bir yana çocuklarımızı böyle yetiştirmeye başlamamız, onların hayallerini yıkmamıza, hayal gücünü engellememize neden olmuyor mu?

Gelecekte nasıl bir dünya istiyorsak önce hayal etmek gerekmiyor mu? Hayalin başladığı yerde gelecek için geri sayımda başlamıştır.
Çocuklarımıza ayaklarını yere basarak ve yıldızlara uzanmayı öğretmek hayallerinin önüne geçmekten çok daha önemli. Çocuklarımıza hayallerinde destek olmalıyız.

Şüphesiz hepimizin hayalleri var ve en güzel, en mükemmel olanları çocuklarımız için.

Dikkat edin kurduğunuz hayal kırdığınız hayal olmasın.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s