Babanın Beyni, Annenin Fendi

Yaptığımız araştırmalar okumalar derken, hazırladığımız bu yazı hepimize Anne-Baba kavramlarına bir daha bakmamız gerektiğini gösterecektir.

Gerek Anne olarak, gerek baba ve gerekese anne-baba olarak.

Daha önce bir kaç yazımda değindiğim üzere, bir babanın babalık süreci hamileliğin başlamasıyla beraber aktive olmakta, fakat bu yaşanan süreçte, ne anneler ne aileler kimse baba varlığını fark etmemekte, çok babanın bu işine gelmekte 🙂 artma durumunda olan iş yükleri azalmakta. Fakat her zaman savunduğumuz gibi, aile tek başına yükünü taşıyamayacağınız bir sorumluluk.

Bu nedenle aile içinde her birey olması gerektiği kadar yaşananlara dahil olmalı, zaman zaman bir anne bir baba eksiğini ve bir baba bir anne eksiğini kapatabilmeli. Hani dünya kupasının gündemde olduğu bu dönemde örneklersek, tam bir takım gibi 🙂

Hep duyrdık hani, ben hem annelik hem babalık yaptım 🙂 artık babalar da bunu rahatça söyleyebilir 🙂 ben sana annelik’de yaptım :):)

Yapılan bir çalışma göstermiş ki, bebeklerin birincil bakımları ne kadar baba tarafından yapılırsa,

baba beyni anneden daha anneci oluyor.

funny-father-mother-picture-babiesYeni çalışma göstermiş ki; yeni doğan bebekleriyle bakımı için daha çok vakit geçiren babalar, bebeklerinin güvenlikleri için daha endişeli ve kaygılı oluyorlar. Kısacası bebeğin iyiliğini en iyi bilen anneler olmuyor sadece 🙂

Özellikle, bebeğin birincil bakıcısı olan babaların amigdala ve diğer duygusal işleme sistemlerinde bir faaliyet artışı olarak, ebeveynlik deneyimlerinde anneler tarafından yaşanan deneyimlere paralel deneyimler yaşadıkları kaydedildi.
Çalışma kıdemli yazarı Ruth Feldman (Bar-Ilan Üniversitesi Psikoloji ve Gonda beyin Bilimleri Merkezi) bulgular gösteriyor ki beyinde adanmış ebeyenlik için doğal bir network var ve bu network ebeveynin rollerine göre yanıt vermekte. Yani anne babalığı beyinde ebeveynlik için sorumlu ağ, cinsiyete göre değil çocuk bakımında aldıkları rollere göre tepkimekte.
Yale Universitesi, Yale Çocuk Eğitim Merkezinde görev alan Prof. Feldman “Gebelik, doğum ve emzirme“annelerin çocukların yaşam devamlılığı için endişelerini güçlendiren birincil ve kuvvetli öncelikleri. Babalarında en az anneer kadar fazla bu endişeleri taşıma kapasitelerivar, ama babaların günlük bakım aktivetelerine katılımları gerekmekte.
Çalışma çocuklarıyla birincil etkileşimde olan anne ve baba beyni arasında farklılıkları karşılaştırmak için tasarlandı.
Çalışma 20 birincil bakımı üstlenmiş heteroseksüel anneler ve 21 ikincil bakımı üstlenmiş heteroseksüel baba. Babalar, ebeveynlik rollerinin beyin faaliyetlerini nasıl etkilediğine dair daha dar bir odak çizmek için araştırmacılar olarak çalışmaya çocukların birincil bakımını üstlenmiş 48 baba dahil edilmiş.
Araştırmacılar, ebeveynlerin çocuklarıyla etkileşimlerini içeren video kasetler izletildiğinde ebeveynlerin davranış ve beyin bölgelerinde oluşan aktivitelerin taramasını göslemlemişler.
Birincil sorumluluğu üstlenen Anne ve destek rolü üstlenen Baba arasında belirgin farklar olduğu görülmüş, annelerin amigdala ve diğer duygusal işleme sistemlerinde babalara göre 5 kat fazla aktivite olduğu gözlemlenmiş.
Öte yandan, babalar onların üstün zamansal sulkus, mantıksal görevleri ile ilgili sosyal etkileşime katılan ilgili beyin bölgesi daha fazla faaliyet gösterdi. Bu sosyal yardımlar işleme, mimik okuma ve konuşma işleme için çok önemlidir. Bu göstermiştir ki babalarda ebeveynlik, anlama ve davranışsal bir şekilde empati kurmaya dayalı.
Fakat birincil bakım sorumluluğu babalarda olduğunda, her iki ebeveynlik bölgesininde yüksek oranda aktif olduğu gözlemlenmiş.
Feldman Babaların kognitif yapıları olduğu gibi , çocuk bakımına hassas amigdala aktivasyonlarının olduğu ve babaların bu aktiviteyi anne seviyelerinde ve üzerinde aktive edilebildiğini belirtmiş.
Çocukla geçirdikleri zaman oranında babaların bu iki beyin bölgesi arasında bağlantı ve derecelendirmenin arttığını, bu şekilde ebeveynlik rollerine daha fazla ve hızlı adapte olduğu gösterilmiştir.
Yapılan çalışma aslında şunu göstermiştir. Annelik ve babalık dediğimiz tanımlamaların bize doğal olarak verdiği haklar var, bu doğal oluşumlar içerisinde bir parçayız, fakat Ebeveynlik dediğimizde hepimizin doğal rolleri kadar geliştirebileceği ve geliştirmesi gereken potansiyelleri var. Biz babalar olarak bir anne yerine geçmemiz yada bir anneden iyi olmamız değildir gösterilen yada düşünülen yada en azından kişisel olarak benim isteğim.
Ama her birimiz görmeliyiz ki, bir baba bir anne kadar titiz ve bakıcı olabilir, nasıl bir anne bir baba kadar koruyucu oluyorsa. Bu nedenle her bir yazımızdan, her bir paylaşıma ebeveyn olarak bir aile olarak yapmaya özen gösterelim.
benim çalışmadan anladığım ve çıkardığım ana nokta şudur
Doğal yapımız bilimsel olarak, ebeveynlik rollerimize göre şekillenmekte. Cinsiyetlerimize göre değil!
Çalışma Yazarı Feldman’ın bir cümlesini çevirmeden eklemek istiyorum.
“The more fathers are involved in active caregiving,
the more the fathering network will activate the mothering network,”
bir aileyiz ve bunu unutmmak lazım!!Family-Quotes-11
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s