Birde Bizden Dinleyin Bakalım… Ne düşünüyoruz, nasıl hissediyoruz….!

Daha önce duyurduğumuz üzere, artık sadece kendimizden değil… konusunda uzman dostlarımızın görüşlerinden destek alıp beraber paylaşacağız.

Her başlangıç yeni bir heves, yeni bir eğlence olduğu… alışık olmadığımız bir çok değişikliğin hayatımıza girmesidir. Bu zaman zaman alışkanlıklarımızın değişmesi, yeni alışkanlıklar kazanmamız gerekliliği, mevcut sorumluluklar üzerine sanki hiç yokmuş gibi yenilerinin eklenmesi demek değil mi ?? Bizler ki hayata bu kadar alışık ve adapte yaşarken özetle tüm bunlar aslında yeni korkular, endişeler demek!!

Tıpkı minicik çocuğumuzun, belkide tüm geleceğini şekillendirdiği eğitim hayatına ilk adım attığı günler gibi… Ne çok değişik şey var bizim için, ne kadar uzak kalmışız bildiğimiz şeylerden, eğitim sistemi ne kadar değişmiş… bazı şeyler ne saçma geliyor bize… o kadar şanslıyız ki aslında kıyas yapabiliyoruz….. ya kıyas bile yapamayanlar??….. Şimdii biz yaşlardan hızlıca bir küçülelim, hani hep bir sorun olduğunda gülerek gittiğimiz o sahneye gidelim “çocukluğumuza dönelim” 🙂

Evde oyun oynarken, okul sadece boya yapılan biryerken güldüğümüz, oynadığımız okuldan çıkartılarak, bir çok yeni sorumluluğun başladığı Okul’a gidelim…. o yaşlarda bizim için iki okul arasında tek fark olan “ANA-İLK” kavramlarıyla tanıştığımız güne gidelim… Ne zordu değil mi?? Okuldan Ana kelimesini ayırdılar, ilk kelimesini eklediler… kendi içinde aslında bir çocuk ilk defa anasından ayrıldı…! Bu yüzden ne zorluklar çektiniz kendinizi ifade etmek için, birde cezalandırıldınız belkide…. Hep dediniz birde beni anlamaya çalışsanız…

Gelişim Psikoloğu Uzmanı GÖKÇE BİLİCİ o zaman sizin dilediğinizi kaleme almış ve sizin ağzınızdan bir mektup yazmış….

Sevgili anne ve babacığım;
Bu aralar beni oldukça fazla heyecanlandıran bir konu var, bu konuyla ilgili duygularımı sizinle
paylaşmak istiyorum, o yüzden size bir mektup yazmaya karar verdim. Son zamanlarda karışık duygular
barındırıyorum; bazen heyecanlanıyor, bazen mutlu oluyor, bazen ise korkuyorum, evet size ilkokula
başlamaktan bahsediyorum! Büyümek her ne kadar beni heyecanlandırsa da önümde çok az zaman kaldığı için
birinci sınıfa hazır olmak konusunda bazı endişelerim de olmuyor değil. İşte sizden bu konuda yardım
istiyorum. Eğer bana destek olursanız sanırım büyük okula geçtiğimde işler benim için daha kolay olacaktır.
Anaokulundaki sınıfımda bildiğiniz gibi bir sürü öğretmenim var, beni hiç yalnız bırakmıyorlar. Tuvalette,
yemekhanede, sınıfta, yani aklıma gelen heryerde ne zaman kafamı kaldırsam bir öğretmenle göz göze
geliyorum. Söylenenlere göre ilkokulda bu durum biraz değişecekmiş. Tenefüs dedikleri, tek başıma kalacağım
küçük zaman dilimleri olacakmış. Düşününebiliyor musunuz yanımda öğretmenim olmadan tek başıma ya da
arkadaşlarımla geçirebileceğim oyun zamanları olacakmış! Bu beni çok heyecanlandırıyor, ama itiraf etmeliyim
biraz da kaygılanıyorum. Bu zamanlarda önce tuvalete mi gitmem yoksa oyun mu oynamam gerektiğine karar
veremeyebilirim. Üstelik adı üstünde «büyüklerin okulu» çok büyükmüş, bir sürü sınıf ve bir sürü çocuk varmış.
Üstelik bu tenefüs zamanı dedikleri küçük oyun zamanları oldukça kalabalık oluyormuş, sınıfımdan çıktıktan
sonra tekrar sınıfımı bulabilir miyim diye biraz endişeleniyorum. Belki ilk zamanlar kapının önünden fazla
ayrılmamalıyım, sonra yavaş yavaş etrafı keşfetmeye başlarım. Yanıma da birkaç arkadaş alıp elele tutuştuk
mu kaybolmamıza imkan yok, evet evet çok heyecanlanıyorum bunları yapmak için. Ancak, okul çıkışında
servisimi kendim bulmam gerekecekmiş; ya servisimi bulamazsam ve servis beni almadan giderse ve okulda
kalırsam… İşte gördüğünüz gibi büyük okula gideceğim için bir yandan çok heyecanlanıyorum, öte yandan da
korkuyorum. Gerçi öğretmenlerimin dediğine göre biz önümüzdeki günlerde büyük okula ziyarette
bulunacakmışız. Oradaki öğretmenlerle tanışıp, okulu gezip, arkadaşlarla tanışacakmışız. Bu sanırım merakımı
ve kaygılarımı biraz azaltacaktır. Ancak sizin de bana destek olmak için yapabilecekleriniz var, eğer siz de bana
yardımcı olursanız eminim kısa zamanda büyük okul benim ikinci güvenli yuvam olacaktır.
Öncelikle benim gittikçe büyüdüğümü ve birçok özbakım ihtiyacımı kendi kendime karşılayabilecek yaşa
geldiğimi farkedin. Biliyorum birçok şeyi hala çok yavaş yapıyorum, ama benim bu konuda kendimi geliştirmeme
ne kadar izin verirseniz o kadar hızlanırım ve seneye okulda tek başıma kaldığımda başımın çaresine daha iyi
bakabilirim. Mesela kazağımı, pantolonumu, paltomu, ayakkabılarımı artık hiç yardım almadan rahatlıkla giyip
çıkartabilir, saçlarımı kendim toplayıp, düzeltebilirim. Tuvalet temizliğimi kendi başıma tamamlayabilirim. Eğer
siz bana evde yemek yedirmeye devam ederseniz, okulda yemem gereken miktarı ne kadar zamanda yemem
gerektiğini ayarlamakta zorlanır, ve çoğunlukla en sevdiğim kısım olan tatlıyı kaçırabilirim; bunu istemem.
Ancak evde kendi yemeğimi kendim yememe izin verip beni sabırla beklerseniz, okulda öğlen yemeklerinde zil
çalana kadar ihtiyacım olan kadar yemeği yemek için gereken zamanı daha iyi ayarlayabilirim.
Artık kesinlikle kendi başıma uyuyabilecek yaşa geldim. Evet gün boyu sizi çok özlüyorum, ve sizin
yanınızda yatmak çok keyifli geliyor, ancak benim anne ve babasına bağımlı olmayan ve kendi ayakları üzerinde
durabilen bir çocuk olmamı istiyorsanız küçük kaçamaklar dışında benim kendi yatağımda yatmamı
sağlamalısınız. Böylelikle hem siz, hem de ben uykumuzu daha iyi alırız. Ben de söz veriyorum size, uyku
saatlerime daha çok dikkat edeceğim, çünkü öğretmenim zamanında yatmadığım hergünün ertesinde bunu
farkediyor ve bana sen uykunu alamadın galiba diyor. Ben arada masanın üzerinde kestirip uykum olduğunu
belli etmemeye çalışıyorum, ama öğretmenim nasıl oluyorsa bunu her seferinde hemen anlıyor. O yüzden siz
bana bu konuda da lütfen yardımcı olun, çünkü ben zamanın nasıl geçtiğini anlayamıyorum ve mümkün olsa
akşamları hiç uyumak istemiyorum

Bazen okulda garip şeyler de oluyor, mesela öğretmenim bize bir hırka gösteriyor ve bu hırka kimin diye
soruyor, kimse cevap vermiyor. Birkaç gün sonra bir şapka için aynı şeyi soruyor, yine sahibini bulamıyoruz.
Galiba başka okuldan çocuklar gelip bizim okulda eşyalarını unutuyorlar. Duydum ki büyük okulda başka
okuldan gelen çocukların unuttuğu ya da kaybettiği bir sürü kıyafet ve eşya ile dolu kocaman bir kutu varmış.
Bazen de okuldan eve geldiğimde siz bana şapkan nerde diye soruyorsunuz, bu sorunuza hiç anlam
veremiyorum, çünkü o gün şapka takmadığımı düşünüyorum, ama siz ısrarla taktığımı söylüyorsunuz. Sanırım
benim de eşyalarımı tanımaya ve sahip çıkmaya ihtiyacım olabilir, belki birgün ben de başka okula gidersem
orada en sevdiğim eşyalarımdan birini unutmak istemem. Ayrıca seneye bir sürü defterim, kalemim ve eşyam
olacakmış, silgimi her kaybettiğimde siz bana yenisini ve hatta daha güzelini alırsanız ben silgime sahip
çıkmayı asla öğrenemem. İyisi mi siz bana bu konuda da biraz destek olun.
Tam olarak neden olduğunu anlamasam da öğretmenim başladığım işi bitirmem gerektiğini söylüyor.
Unutmayın büyük okulda dikkat süremi arttırmam gerekecekmiş, evde benimle ne kadar çok dikkat oyunları
oynar, dikkat çalışmaları yaparsanız, ben de okulda daha uzun süre öğretmenimi dinleyebilir, çalışmalarıma
daha fazla konsantre olabilirim. Ayrıca öğretmenim ödevlerimin benim sorumluluğum olduğunu, ve özellikle
büyük okulda verilecek ödevlerimi kendim yapmam gerektiğini söylüyor. Aslında ödev kısmını siz halletseniz
benim daha çok hoşuma gider ama öğretmenim diyorsa bir bildiği vardır sanırım. Ayrıca seneye harf denen
işaretlerden bol bol çizecekmişiz, bunları çizmek biraz zaman alıyormuş. Duyduğuma göre çocukların elleri de
biraz yoruluyormuş. Ama elleri en az yorulanlar, el kaslarını en fazla çalıştıranlarmış. O yüzden en iyisi ben
şimdiden hazırlık yapıp parmaklarımı biraz güçlendireyim. Bunun için resim yapabilir, makas kullanabilir, hamur
ve kille oynayabilir, legolardan şatolar yapabilirim. Hatta annecim ipe boncuklar geçirip sana kolye yapar,
mutfakta senin için kurabiye hamuru yoğurabilirim. Eminim aklıma gelmeyen daha bir sürü şey vardır, ellerimi
ne kadar çok kullanırsam seneye bu harf denen işaretlerden o kadar çok çizebilirim.
Ben anaokulunda sıramı beklemeyi ve karşımdakini dinlemeyi öğreniyorum. Ancak beklemek ve dinlemek
konusunda hala gelişiyorum. Siz de evde sözünüzü kesip, hep ben konuşmak istediğimde beni uyarırsanız
beklemeyi daha çabuk öğrenir, karşımdakini daha iyi dinleyebilirim. Bunun büyük okulda önemli olduğunu
söylüyorlar, orada öğretmeni çok iyi dinlemek gerekiyormuş, oradaki öğretmen bir söylediğini buradaki
öğretmenlerim gibi defalarca söylemiyormuş. Ve üstüne üstlük aynı anda birkaç şey söyleyebiliyormuş, en iyisi
ben bu konuda da biraz kendimi geliştireyim. Mesela mutfaktan bir bardak, peçete ve tuzluk getirmemi
isterseniz artık tüm bunları aklımda tutabilir ve yerine getirebilirim. İsterseniz büyük okula başlayana kadar
böyle oyunlar oynayabiliriz; hem çok eğlenceli olur hem de ben hafızamı ve dikkatimi geliştirir ve bu sayede
birinci sınıfta öğretmenimin dediklerinin hiçbirini kaçırmam. Ayrıca bana evde artık ufak tefek sorumluluklar
verebilirsiniz, bu çok hoşuma gidecektir, şimdiden sorumlu olduğum bazı şeyler olursa seneye ödevlerim
konusunda beni fazla uyarmanız gerekmez.
Siz tüm bu konularda bana destek olursanız eminim işim oldukça kolaylaşacaktır. Seneye öğretmenim
değişecek ama neyseki birçok sevdiğim ve önceden tanıdığım arkadaşımla aynı sınıfta olacağım, bu beni çok
rahatlatıyor. Eminim yeni öğretmenimi de çok kısa sürede sevip benimseyeceğim. Ama elbetteki anaokulu
öğretmenimin kalbimdeki yeri hep ayrı olacak. Birinci sınıfa başlayan öğrencilerin anne ve babalarının da
endişeli ve kaygılı olduklarını söylüyorlar. Siz kaygılarınızı bana fazla yansıtmamaya çalışırsanız işler hepimiz
için daha kolay olacaktır. Ama sizin de yardıma ihtiyacınız olursa okulda rehberlik servisi diye bir yer var; onlar
bana sorunlarım olduğunda çözmem için yardım ediyorlar, size de yardım edebilirler unutmayın.

Büyümekte olan çocuğunuz…,

Elinizde olması için yazının bir kopyası Babalar ve Kızları Facebook sayfamızda Notes kısmına yüklenmiştir…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s